5/5/2021 – De overheid moet luisteren!

Delen

Verkeersveiligheid is een must, de overheid moet nu echt gaan luisteren!

Onrecht, dat is onze driver! Je hebt een verkeerskwestie in je eigen straat, een gevaar en een bedreigende situatie op straat gesignaleerd en je wil er iets aan doen! En terecht. Je maakt je zorgen om jezelf, je kinderen, of anderen. Je hebt de bewoners in de buurt gesproken, die er (min of meer) net zo over denken als jij. Je hebt geprobeerd om alle beschikbare krachten te bundelen, je hebt medestanders gemobiliseerd en je hebt hierover gecommuniceerd naar de politie, de gemeente, of naar andere instanties. Je hebt naar erkenning van het probleem gezocht, maar deze (nog) niet, of gedeeltelijk gevonden. De maat is vol, het duurt veel te lang en je wordt onnodig lang bloot gesteld aan het gevaar! Je wil een oplossing!

Is de oplossing is in zicht?

Lees de blokken hieronder en probeer voor jezelf duidelijk te maken in welke fase van het proces je zit.

1. De beginfase

Er is (gedeeltelijke) erkenning van jouw verkeersprobleem, ambtenaren van de overheidsinstantie begrijpen de kwestie (deels) en hebben je toegezegd te willen helpen. Maar het proces duurt erg lang, de communicatie gaat moeizaam tot slecht, of je hebt het gevoel dat je niet serieus genomen wordt. Ze zeggen “A”, maar doen “B”. Je gooit je zorgen telefonisch over de schutting bij de gemeente, maar vervolgens gebeurt er weinig tot niets.

2. De twijfel, het touwtrekken

Er is een verkeersmeting uitgevoerd, die wel, of niet laat zien dat je gelijk hebt. Er is erkenning, u voelt dat er een opening is bij de gemeente. Vanuit de politiek krijgt u nu ook hulp; enkele politici zijn het met u eens en het probleem in eventueel bekend bij een verkeersdeskundige, een teamleider, de burgemeester, wethouder, of in de raad. Het probleem wordt echter niet voldoende onder de aandacht gebracht. Je heb nog steeds het gevoel dat je niet serieus genomen wordt. Het is touwtrekken, je bent niet ongeduldig, maar dat gevoel beleef je wel. Je snapt niet dat het zo lang duurt. Wie gaat de knoop voor je doorhakken? Je twijfelt over de vraag, of ambtenaren de hakken in het zand hebben gezet. Is dit normaal, vraag je je af.

3. Het gevoel dat je er alleen voor staat.

Je wordt emotioneel geraakt. Je bent boos, je voelt je machteloos. Er gebeurt veel te weinig, of helemaal niets, gesprekken leveren deels iets op, maar er is geen opvolging. E-mails, of brieven worden niet of nauwelijks beantwoord en politieke medestanders haken wellicht ook gedeeltelijk af. Je overvraagt ze wellicht. Het begint er op te lijken, dat anderen ook moedeloos worden. Je hebt het gevoel, dat je er helemaal alleen voor staat. Je wil zelf ook afhaken, maar je twijfelt. Het probleem is overduidelijk. Op sommige dagen vind je weer een klein beetje energie om door te gaan. Het probleem is helder en een oplossing binnen handbereik.

De blokken beschrijven letterlijk wat je doormaakt. Een giga-probleem wat een oplossing verdient! Voor ons maakt het niet uit in welke fase je zit. We moeten blij me jou zijn, want je wil je veilig voelen op straat. Dat is je recht! We proberen het hieronder uit te leggen:

We gaan je wellicht iets (nieuws) vertellen. Je staat er zeker niet alleen voor en dat je door deze fasen heen gaat, is heel normaal! Je leest het goed: heel erg normaal! Er zijn hordes inwoners die hetzelfde meemaken als jij. Het is treurig maar waar. Het aankaarten van een verkeerskwestie wordt als een probleem ervaren door de overheid. Het kost nl. geld en veel tijd. Dus wat jij doormaakt, deze verkeersellende, is helaas de bittere werkelijkheid. Hoe abnormaal je dit ook vindt.

Je moet door alle fasen heen en ieder nieuw klein succesje wordt weer opgevolgd door tegenslag! En dat jij op deze pagina bent beland, is ook de reden dat je hulp nodig hebt, of informatie zoekt. Je wil vooruit. Helaas komt niets vanzelf, ook al is het probleem voor jou ernstig. Het is ook lastig om je gevoel van onveiligheid uit te leggen. Het lijkt makkelijk, maar aan de andere kant van de tafel, vaak een ambtenaar, zit een persoon die dat gevoel niet beleeft, niet wil zien, of moeite heeft om er iets aan te doen. Er zijn voldoende argumenten te bedenken waarom de gemeente jouw probleem niet wil oplossen en één ervan is dus geld. Een ander argument is politieke onwil, maar laten we ons zo veel mogelijk concentreren op wat wel mogelijk is om je doel te bereiken. Wij herhalen het nog ‘n keer: “Iedereen die een verkeerskwestie aankaart, maakt hetzelfde mee als jij!” Je staat hierin niet alleen. Maar het wordt nu wel tijd om door te pakken en dat doen we graag samen!

We gaan je (op weg) helpen!

Als je jezelf al hebt geregistreerd, dan is de volgende stap: een e-mail sturen.